وقتی گریه می کنی؛ «زیباتر» می شوی؛ اما بخند؛ من به همان زیبا که «تر» نیست؛ قانعم ...

قلبت مال منه بگو اینو داد بزن که همه بدونن چه فرشته ای همراه منه...

  تو زیباترین آرزوی منی ...

  قرارمان این شب ها که نیستی... باشد پای تابیدن های ماه.... حواسم هست که توهم همان ماهی رامی بینی که من میبینم اینجا... بدون تو... قرارمان باشد با ماه...   برساند نگاهم رابه نگاهت... بی کم و کاست...

اگر افتخـــارت “دل شـکســـتن” است ، به عزیزانت بگو برایت “اسپـــــند” دود کنند… اینبار “افتخــــار” که نــه ، “حماســــه” آفریدی

همسفر!  در این راه طولانی، که ما بی‌خبریم و چون باد می‌گذرد، بگذار خرده اختلاف‌هایمان باهم، باقی بماند.  خواهش می‌کنم! مخواه که یکی شویم؛ مطلقاً یکی.  مخواه که هرچه تو دوست داری، من همان را، به همان شدت دوست داشته باشم  و هرچه من دوست دارم، به همان گونه، مورد دوست داشتن تو نیز باشد.  مخواه که هر دو ...

گل گلدون من شکسته در باد تو بیا تا دلم نکرده فریاد گل شب‌بو دیگه شب بو نمیده کی گل شب‌بو رو از شاخه چیده   گوشه‌ی آسمون پر رنگین‌کمون من مث تاریکی، تو مثل مهتاب اگه باد از سر زلف تو نگذره من میرم گم میشم تو جنگل خواب گل گلدون من، ماه ایوون من  از تو تنها شدم چو ماهی از آب  گل هر آرزو، رفته از رنگ و ...

آخ دلم هیشکی کنارت نیست، سرکن با خودت زیر و رو شو، دنیا رو زیر و زبر کن با خودت وقتی می‌بینی خودت داره کلافت می‌کنه ازخودت پاشو، خودت باش و سفر کن باخودت   هر زمستون پیش از این که ریشه پابندت کنه  شاخه‌تو بردار و تمرین تبر کن با خودت  یا بساز و دونه دونه مرگ برگات‌و ببین  یا بسوز و جنگلی رو شعله‌ور ...

                حال خراب منو فقط قرصا میفهمن بس